Но тоа не беше сè. Жената движејќи се, со очите широко отворени, се обидуваше да издржи на површината, вриснувајќи од страв и беспомошност.

„О Боже…“ — извика Галина, срцето и забрзано тупкајќи. Нешто во погледот на девојката ја парализираше од страв. Имаше комбинација на паника и молба за помош што ја испраќаше директно до душата.

Без размислување, Галина ја фати за раце и со напор ја извлече од водата, целата тело треперејќи. Жената беше премногу слаба и бремена. Секој здив беше потешкотен, секој здив како борба за воздух.

„Се смири, ќе бидеш во ред… сè е во ред!“ — зборуваше Галина, држејќи ја девојката на својот скут, грејќи ја со сопственото тело. Но гласот на жената се кршеше, пукајќи од страв:

„П… петар… тој… не знам… не можев…“

Галина се сврте кон блиската куќа на Петар, знаејќи дека е единственото место каде што може да најде помош. Срцето и стресено тупкаше, како да знаеше дека секунда е живот или смрт.

Таа ја внесе жената во старото, но топло засолниште на Петар. Човекот ја забележа состојбата на девојката и веднаш сфати сериозноста. Лицето му се затегна, очите се стиснаа од гнев и загриженост.

„Кој го направил ова?“ — прошепоти, без да го тргне погледот од бремена девојка.

„Не знам… Но мора да ѝ помогнеме!“ — рече Галина, додека ја поставуваше на креветот.

Следните моменти беа хаотични: Петар брзо донесе топла вода, ја помагаа да ја стиснат девојката, ја покрија со ќебиња. Но стравот на Галина не се смируваше. Во нејзината глава се вртеа прашања: кој ја фрлил тука? Зошто? И што има за цел со бремена жена, оставена во мочуриштето?

„Селото… тие мора да знаат. Но ако се дознае, ќе биде хаос. Не можеме да го оставиме тоа така…“ — мислеше Галина, држејќи ја девојката, чувствувајќи како срцето и се крши на делови.

И тогаш, во тивкото засолниште, нешто се случи што никој не го очекуваше. Девојката ја отвори устата, а очите и блеснаа со паника:

„Тој… Петар… не е оној што мислите. Тој ме спаси… но… не можам… да зборувам…“

Галина и Петар се погледнаа во тишина, знаејќи дека оваа приказна само започнува. Во секој здив на жената, во секој здив на бременото тело, се криеше тајна што ќе ја потресе целото село… и можеби ќе го разоткрие нешто повеќе од само ужасната случка.

Тамошната тишина се претвори во предвесник на бура што ќе ги смени животи на сите.