Педесет години брак не се мерат само со фотографии, насмевки и честитки. Тие се мерат со непроспиени ноќи, простени грешки, тивки жртви и илјадници моменти во кои двајца луѓе повторно избираат да останат еден покрај друг.

„Мамо, дојди да живееш кај нас. Не сакам повеќе да бидеш сама.“

Кога Лука имаше само три години, неговиот татко донесе дома младо куче од засолниште. Германскиот овчар беше исплашен, слаб и недоверлив кон луѓето, но кога малото момче клекна пред него и му подаде мало црвено топче, животното полека ја спушти главата и му ја допре дланката. Во тој миг се роди пријателство што никој не можеше да го објасни.

Додека седев покрај креветот на Лаура, времето како да запре.

Je la serrai contre moi avec toute la douceur dont j’étais capable.
Педесет години брак не се мерат само со фотографии, насмевки и честитки. Тие се мерат со непроспиени ноќи, простени грешки, тивки жртви и илјадници моменти во кои двајца луѓе повторно избираат да останат еден покрај друг.
„Мамо, дојди да живееш кај нас. Не сакам повеќе да бидеш сама.“