Никој не проговори.

Откако се роди нашиот син Ноа, мислев дека најтешкиот дел од животот е зад мене. Породувањето беше долго и исцрпувачко, но кога конечно го држев во раце, ми изгледаше како целиот свет да запрел. Во тие први денови не забележував ништо друго освен неговото мало лице и тивкиот здив додека спиеше.

Спасувачите работеа без прекин повеќе од шест часа. Планинската пукнатина се покажа многу подлабока отколку што изгледаше однадвор.

Pendant quelques secondes, personne ne bougea.

Кога падна на колена, дождот немилосрдно удираше по неговото лице, но солзите што му се слеваа низ образите беа многу потешки од секоја капка. Неколку секунди не можеше да изговори ниту збор. Само ја држеше главата со двете раце, како човек што со години бегал од вистината, а сега конечно останал без сили.
Никој не проговори.
Откако се роди нашиот син Ноа, мислев дека најтешкиот дел од животот е зад мене. Породувањето беше долго и исцрпувачко, но кога конечно го држев во раце, ми изгледаше како целиот свет да запрел. Во тие први денови не забележував ништо друго освен неговото мало лице и тивкиот здив додека спиеше.