Првиот што разбра дека нешто не е во ред… не беше човек.

Le premier à comprendre que quelque chose n’allait pas… n’était pas un humain.

Водата не беше длабока.Но беше опасна.

L’eau n’était pas profonde, mais elle était traîtresse.

Градината беше премногу тивка тој ден. Не мирна — туку премногу совршена. Розите сјаеја под меката светлина, фонтаната шепотеше речиси без звук, а тој стоеше зад инвалидската количка на својата ќерка, како и секогаш: исправен, стабилен, недопирлив. Тоа беше нивниот ритуал. Свет во кој ништо не смее да се промени.
Првиот што разбра дека нешто не е во ред… не беше човек.
Le premier à comprendre que quelque chose n’allait pas… n’était pas un humain.