Мразот се кршеше под неговите шепи, тој лизна и тонеше во водата. Секој миг неговата сила се намалуваше. Главата му се појавуваше едвај над водата, здивот му беше тежок, а мократа крзна го правеше уште потешок.

Стара жена минуваше по патеката собирајќи дрва. Ја слушна водата како прска и чуден, груб крик. Кога се приближи, видела огромен сив волк што се давеше. Животното скоро престана да се бори.

Старoтата жена ја занемари стравот од диво животно кое може да биде опасно. Брзо пронајде долга сувa гранка, легна на мразот за да не падне и внимателно се провлече кон дупката. Мразот пукаше под неа, но таа полека, внимателно продолжи.

— „Држи се,“ ѝ рече нежно, протегнувајќи ја гранката кон него.

Волкот прво ги покажа забите, но немаше сила за да се налути. Ги фати предните шепи за гранката. Жената повлече. Рацете ѝ трепереа, грбот ја болеше, но не пушти. Мразот повторно се крши, водата изби од рабовите, и конечно, масивното тело на волкот излезе од водата.

Животното лежеше, здивот му беше тежок. Една од задните шепи беше скршена, јасно нарушена. Волкот не се обиде да нападне. Само ја погледна жената, како да разбира дека тој токму му спасила живот.

Старaта жена, исто така, се онесвести од страв, но во исто време почувствува необјаснива топлина. Нешто во очите на волкот ја смири. Со мали чекори, се доближи и го поддржа животното да застане. Волкот трепкаше, но не се оттргна.

— „Сè ќе биде во ред, сега си безбеден,“ прошепоти таа.

После неколку минути, волкот, со помош на нејзината стабилна рака, се спушти на сувата земја. Се тресеа и двата тела, но и двата знаеја дека се создадено необично врска, врска помеѓу човекот и дивото.

Таа ја погледна околната шума. Сè беше мирно, но нејзините мисли беа бурни. Дојде време да го врати волкот во шумата, но тоа ќе биде потешко отколку што мислеше. Волкот, кој ја гледаше со благодарни очи, не се помрднуваше. Беше како да сфатил дека таа му даде втор живот.

Старата жена знаеше дека оваа приказна нема да заврши тука. Во таа тишина, меѓу кршењето на мразот и шепотењето на ветровите, таа почувствува дека светот понекогаш носи чудеса каде најмалку очекуваш, и дека храброста на еден човек може да спаси нечиј живот на начин што зборовите не можат да го опишат.