Капакот на ковчегот полека се подигнуваше, тешко, како да се спротивставуваше самата земја. Звукот на металните шарки одекнуваше низ тишината на гробиштата, а
[...]
Тишината во интензивната нега беше тешка, речиси неподнослива — само машините тивко отчукуваа ритам кој повеќе не изгледаше како живот, туку како одбројување.
[...]
Езерото беше мирно. Претивко. Тенка магла се креваше над површината, додека првите сончеви зраци едвај продираа низ неа. Стариот дрвен чамец тивко шкрипеше
[...]