admin, Автор в - Страница 6 из 86

Le tissu de la robe se tendait sous les crocs du chien. On entendait le froissement du satin mêlé aux aboiements stridents qui résonnaient sous les voûtes de l’église. La mariée tentait de garder l’équilibre, une main agrippée à son bouquet, l’autre essayant de calmer l’animal.

22.04.202622.04.2026admin Коментарий

— « Calme-toi… s’il te plaît… » murmura-t-elle, la voix tremblante. Mais le chien ne la regardait même pas. Ses yeux étaient fixés… [...]

Таа стоеше неподвижно во водата, како времето да запрело само за неа. Капките се лизгаа по нејзиното лице, мешајќи се со солзите што веќе не можеше да ги задржи. Белата венчаница, која пред малку изгледаше како од бајка, сега беше тешка, натопена, и ја влечеше надолу.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

Околу неа — смеа. Не од сите. Но доволно. Доволно за нешто во неа засекогаш да се скрши. Полека ги крена очите кон [...]

Elle resta immobile au milieu de l’eau, comme figée dans un instant qui refusait de passer. Les gouttes glissaient le long de son visage, se mélangeant aux larmes qu’elle ne pouvait plus retenir. Sa robe, autrefois légère et parfaite, s’était transformée en un poids écrasant qui la tirait vers le fond.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

Autour d’elle, les rires continuaient. Pas tous. Mais assez. Assez pour briser quelque chose d’irréversible. Elle leva lentement les yeux vers lui. L’homme [...]

Екранот од телефонот фрлаше ладна светлина под креветот, правејќи сенките да изгледаат како да се движат. Го задржав здивот. Срцето ми чукаше толку силно што бев сигурна дека може да ме издаде.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

Потоа тој проговори. Гласот му беше низок. Контролиран. Премногу мирен. — „Да… внатре сум.“ Студ ме пресече. Внатре? За што зборуваше? Лежев неподвижно, [...]

L’écran de son téléphone projeta une lumière froide sous le lit, dessinant des ombres tremblantes sur le parquet. Je retins mon souffle, mon cœur battant si fort que j’étais persuadée qu’il pouvait l’entendre.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

Puis il parla. Sa voix était basse. Maîtrisée. Trop calme. — « Oui… je suis à l’intérieur. » Un frisson glacial me traversa. [...]

Тој лежеше неколку секунди неподвижно на мразот, неспособен да се помрдне. Белите дробови му гореа, срцето му чукаше толку силно што му се чинеше дека ќе му ги распарчи градите. Студот се вовлекуваше насекаде — во неговата облека, во кожата, па дури и во коските. Но тоа не беше она што го парализираше.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

Тоа беше таа. Волчицата. Беше таму, на само неколку сантиметри од него — голема, тешка, треперлива. Нејзиниот мокар, темен крзнен капут прилепен за [...]

Il resta allongé quelques secondes sur la glace, incapable de bouger, les poumons en feu, le cœur battant si fort qu’il lui semblait vouloir briser sa cage thoracique. Le froid s’infiltrait partout — dans ses vêtements trempés, dans sa peau, jusque dans ses os. Pourtant, ce n’était pas le froid qui le paralysait.

21.04.202621.04.2026admin Коментарий

C’était elle. La louve. Elle était là, à quelques centimètres de lui, massive, tremblante, son flanc se soulevant de manière irrégulière. Son pelage [...]