Таа стоеше неподвижно во водата, како времето да запрело само за неа. Капките се лизгаа по нејзиното лице, мешајќи се со солзите што веќе не можеше да ги задржи. Белата венчаница, која пред малку изгледаше како од бајка, сега беше тешка, натопена, и ја влечеше надолу.
Околу неа — смеа. Не од сите. Но доволно. Доволно за нешто во неа засекогаш да се скрши. Полека ги крена очите кон
[...]




