MAKEDNA

Кога тешката метална врата конечно се отвори со силно чкрипење, во гаражата владееше студен мрак. Воздухот мирисаше на прашина, старо железо и одамна заборавени спомени. Неколку сончеви зраци се пробиваа низ пукнатините на покривот и осветлуваа предмети покриени со дебел слој прашина.

admin Коментарий
Стоев неподвижно неколку секунди. Очекував да видам стар автомобил, скршен мебел или уште една сурова шега од жената која цел живот ме учеше [...]

Кога го слушнав тропањето на вратата, срцето ми затрепери. Не очекував никого. Во последните неколку години нашата куќа беше потивка од напуштен дом. Поштата ретко пристигнуваше, соседите понекогаш ќе поминеа да нè поздрават, но нашите деца… тие како да исчезнаа од нашиот живот.

admin Коментарий
Полека ја оттурнав завесата и погледнав низ прозорецот. Пред вратата стоеше млада девојка, можеби дваесет и пет години. Во рацете држеше стара кожна [...]

Откако се роди нашиот син Ноа, мислев дека најтешкиот дел од животот е зад мене. Породувањето беше долго и исцрпувачко, но кога конечно го држев во раце, ми изгледаше како целиот свет да запрел. Во тие први денови не забележував ништо друго освен неговото мало лице и тивкиот здив додека спиеше.

admin Коментарий
Локи не се одвојуваше од него ниту за миг. Лежеше покрај креветчето со часови, внимателно следејќи го секое негово движење. Ако заплачеше, таа [...]

Спасувачите работеа без прекин повеќе од шест часа. Планинската пукнатина се покажа многу подлабока отколку што изгледаше однадвор.

admin Коментарий
Камењата беа влажни, а секој чекор можеше да предизвика одрон. Сепак, никој не сакаше да ја прекине операцијата. Искусниот капетан Морел чувствуваше дека [...]

Кога падна на колена, дождот немилосрдно удираше по неговото лице, но солзите што му се слеваа низ образите беа многу потешки од секоја капка. Неколку секунди не можеше да изговори ниту збор. Само ја држеше главата со двете раце, како човек што со години бегал од вистината, а сега конечно останал без сили.

admin Коментарий
„Не требаше да дојдеш…“, прошепоти тој. „Кажи ми што се случува! Доста ми е од лаги! Зошто секоја ноќ исчезнуваш? Зошто се исплаши [...]

Во првиот момент никој не се осмели ниту да проговори. Се слушаше само рамномерното пискање на мониторите и тивкото дишење на присутните. Медицинската сестра која стоеше до креветот несвесно ја стави раката преку устата. Очите ѝ се раширија од неверување.

admin Коментарий
Прстите на Даниел едвај забележливо се помрднаа. „Дали… дали го видовте тоа?“ прошепоти таа. Докторот веднаш се приближи, убеден дека станува збор за [...]

Во ходникот настана долга тишина. Големиот Џон не можеше да најде ниту еден збор. Војувал со банди, преживеал тешки несреќи, испратил пријатели во вечноста. Но никогаш не се чувствувал толку беспомошно како пред тоа мало девојче кое зборуваше за сопствената смрт со мир што не му припаѓаше на ниту едно дете.

admin Коментарий
Тој внимателно седна покрај креветот. — Нема да бидеш сама вечерва — рече тивко. Кејти го погледна со своите големи, изморени очи. — [...]

Една дождлива вечер, додека ги прегледував старите албуми што со години стоеја заборавени на таванот, пронајдов фотографија што никогаш претходно не сум ја видела.

admin Коментарий
Беше сместена меѓу две пожолтени страници. На фотографијата имаше две мали девојчиња. Едната веднаш ја препознав. Тоа бев јас. Или барем така мислев. [...]