Кога првпат ја виде, таа седеше сама во аголот на една мала просторија. Имаше само три години. На масата пред неа стоеше пластична [...]

Утрото дојде тивко. Премногу тивко. Вообичаено, во куќата на семејството Петровски денот започнуваше со смеа. Малиот Давид имаше само седум години, но секое [...]

На пликот пишуваше само: „За Елена. Но не отворај го додека не останеш сама.“ Ми се стресоа рацете. Мајка ми беше мртва само [...]

Тоа беше првата реченица што мојата единаесетгодишна ќерка ми ја кажа кога го видов човекот пред нашата куќа. Беше 18:42 часот. Се враќавме [...]

Тоа ми го кажа мојот син пред сите гости на неговата свадба. Стоев со чаша шампањ во раката и гледав како дваесетина луѓе [...]

Телефонот заѕвони во 21:17 часот. Го видов името на екранот и веднаш се насмеав. Елена. Мојата дванаесетгодишна ќерка. Последните две недели од летниот [...]

Последните две години поминав повеќе време по автопати отколку дома. Ги знам кривините на патиштата подобро отколку улиците во сопствениот град. Знам каде [...]

„Бабо… навистина ќе излезеш вака?“ Весна се погледнала во огледалото. Фустанот бил без ракави, со светла боја и едноставен крој. Не бил непристоен. [...]

По еден пропаднат брак, неколку тешки животни периоди и многу разочарувања, верував дека сум доволно искусна за да не дозволам некој повторно да [...]

Се појавуваше на насловните страници, во телевизиските емисии, на рекламни плакати и во најпознатите списанија. Луѓето ја препознаваа на улица, фотографите ја следеа, [...]