MAKEDNA

Педесет години брак не се мерат само со фотографии, насмевки и честитки. Тие се мерат со непроспиени ноќи, простени грешки, тивки жртви и илјадници моменти во кои двајца луѓе повторно избираат да останат еден покрај друг.

admin Коментарий
Во свечената сала на старото семејно имение се собраа повеќе од сто гости. На масите гореа свеќи, свиреше тивок квартет, а воздухот мирисаше [...]

Кога Лука имаше само три години, неговиот татко донесе дома младо куче од засолниште. Германскиот овчар беше исплашен, слаб и недоверлив кон луѓето, но кога малото момче клекна пред него и му подаде мало црвено топче, животното полека ја спушти главата и му ја допре дланката. Во тој миг се роди пријателство што никој не можеше да го објасни.

admin Коментарий
Лука го нарече кучето Арго. Минувале годините, а тие двајца биле неразделни. Секое утро Арго го придружувал Лука до училишниот автобус и останувал [...]

Докторката Салинас неколку секунди молчеше. Погледна во мојот картон, па повторно во мене. На лицето не ѝ се гледаше осуда, туку професионална сериозност.

admin Коментарий
— Госпоѓо Лара, дали вашиот сопруг направи контролен преглед по интервенцијата? Го оттурнав праменот коса зад увото и тивко одговорив: — Не. Лекарот [...]

Кога тешката метална врата конечно се отвори со силно чкрипење, во гаражата владееше студен мрак. Воздухот мирисаше на прашина, старо железо и одамна заборавени спомени. Неколку сончеви зраци се пробиваа низ пукнатините на покривот и осветлуваа предмети покриени со дебел слој прашина.

admin Коментарий
Стоев неподвижно неколку секунди. Очекував да видам стар автомобил, скршен мебел или уште една сурова шега од жената која цел живот ме учеше [...]

Кога го слушнав тропањето на вратата, срцето ми затрепери. Не очекував никого. Во последните неколку години нашата куќа беше потивка од напуштен дом. Поштата ретко пристигнуваше, соседите понекогаш ќе поминеа да нè поздрават, но нашите деца… тие како да исчезнаа од нашиот живот.

admin Коментарий
Полека ја оттурнав завесата и погледнав низ прозорецот. Пред вратата стоеше млада девојка, можеби дваесет и пет години. Во рацете држеше стара кожна [...]

Откако се роди нашиот син Ноа, мислев дека најтешкиот дел од животот е зад мене. Породувањето беше долго и исцрпувачко, но кога конечно го држев во раце, ми изгледаше како целиот свет да запрел. Во тие први денови не забележував ништо друго освен неговото мало лице и тивкиот здив додека спиеше.

admin Коментарий
Локи не се одвојуваше од него ниту за миг. Лежеше покрај креветчето со часови, внимателно следејќи го секое негово движење. Ако заплачеше, таа [...]