Беше Аргус. Стар коњ, мирен, речиси рамнодушен кон сè со години. Таков што не реагира без причина. Таков што чувствува… но ретко покажува. [...]

Матна. Тешка.И малото тело што се губеше под површината веќе немаше сила да се бори. Сите гледаа. Некои снимаа.Други викаа.Никој не мрднуваше. Освен [...]

И тогаш — еден глас. — „Твојата ќерка не е слепа.“ Времето застана. Мало момче стоеше пред нив. Валкани, искинати алишта, раце што [...]

Малото девојче плачеше. Но тоа не беше обично детско плачење.Не беше каприц.Не беше страв од темнина. Тоа беше… вина. И во моментот кога [...]

Шокот не дојде од него.Туку од неа. И никој… ама баш никој… не беше подготвен за тоа. Утрото започна како и секое друго. [...]

Вратата се отвори со силен тресок.Премногу гласно за тоа место. Сите глави се свртеа во ист момент. И таму… таа. Мало девојче.Тивко. Мирно.Со [...]

Кучето не лаеше. Не се помрднуваше.Само гледаше… како да знае нешто што никој друг не го гледа. Погребот на офицерот беше тивок, тежок, [...]

— „Ве молам… само за една ноќ…“ Гласот беше длабок. Смирен. Но нешто во него… плашеше. Ветерот виеше како ѕвер. Снегот ги удираше [...]

— „Таткото на нашиот иден зет… е многу едноставен човек. Да кажеме така… знае само да мете дворови.“ Салата избувна во смеа. Лесна. [...]

— „Мамо, дојди овде… види го погледот“, рече постариот син со насмевка. Таа се сврте. Во неговите очи имаше нешто чудно. Но таа [...]