Ема стоеше на автобуската станица, неподвижна, со белата плико во рацете што ѝ трепереа. Сè околу неа продолжи да се движи нормално — луѓето чекаа превоз, гледаа во телефони, се губеа во своите мисли. Но за неа, времето како да се запре.
Таа и кучето. Животното не се поместуваше. Стоеше пред неа, гледајќи ја директно, со поглед што не личеше на обичен животински поглед. Како
[...]








