И времето — се скрши. Стоев пред старата фотографија, пожолтена по рабовите, со ситни пукнатини како лузни од минатото. Рацете ми трепереа. Не [...]

Мали метални предмети. Студени. Тешки. И чудно обликувани. Ги зедов во рака, ги свртев од сите страни. „Што ли се овие…?“ си прошепотив. [...]

Тој беше во коските. Во мислите. Во тишината што се лепеше за кожата како мраз. Матео Варгас застана пред огромната железна капија на [...]

Камила Рамирез научи премногу рано дека времето не се мери со часовник… туку со тежината на една кеса. Кога беше лесна — значеше [...]

Но, тоа што го открив неколку минути подоцна… ме натера никогаш повеќе да не гледам на храната на ист начин. Сè почна сосема [...]

Момчето со лице кое сè уште не ја изгубило детската мекост седи на работ од болничкиот кревет. Неговите раце се несигурни, како да [...]