IL VOULAIT JUSTE LUI RENDRE CE QU’ELLE AVAIT PERDU… MAIS CE QU’ELLE A VU A TOUT FAIT BASCULER.
Son cri coupa l’air. Net. Violent. Tout le hall se figea. Les conversations s’arrêtèrent. Les regards se tournèrent vers elle. Le verre qu’un
[...]
Авторadmin
НА 61 ГОДИНА СЕ ОЖЕНИВ СО ЖЕНАТА ШТО ЈА САКАВ ЦЕЛ ЖИВОТ… НО ОНА ШТО ГО ВИДОВ ТАА НОЌ МЕ СКРШИ.
Мислев дека животот веќе ми одзел сè. Тишината по смртта на првата сопруга…Празните соби…Вечерите без глас, без смеа… Човек се навикнува, велат. Јас
[...]
À 61 ANS, J’AI ÉPOUSÉ LA FEMME QUE J’AVAIS AIMÉE TOUTE MA VIE… MAIS CE QU’ELLE M’A AVOUÉ CETTE NUIT-LÀ A TOUT BRISÉ.
Je pensais que la vie m’avait déjà tout pris. Le silence après la mort de ma première épouse…Les pièces vides…Les repas seuls… On
[...]
ТАА МИСЛЕШЕ ДЕКА ВЕЌЕ ПОБЕДИЛА… СÈ ДОДЕКА НЕ ГО ВКЛУЧИВ ПРОЕКТОРОТ.
Светлината од проекторот ја пресече салата на два дела. Од едната страна — гостите. Од другата… вистината. Насмевката на Стефанија замрзна. Само за
[...]
ELLE PENSAIT AVOIR GAGNÉ… JUSQU’À CE QUE J’ALLUME L’ÉCRAN.
La lumière du projecteur découpa la pièce en deux. D’un côté, les invités. De l’autre… la vérité. Le sourire de Stéphanie se figea.
[...]
ТОЈ ПОСЕГНА КОН МОЈАТА КОСА… И ЗА ЕДНА СЕКУНДА, МОЕТО МИНАТО СЕ ВРАТИ.
Ресторанот беше полн. Мека светлина. Звук на чаши. Тивки разговори. Сè изгледаше совршено — како место каде ништо непланирано не смее да се
[...]
IL A TENDU LA MAIN VERS MES CHEVEUX… ET EN UNE SECONDE, TOUT MON PASSÉ EST REVENU.
Le restaurant était plein. Lumière douce. Verres qui tintent. Conversations feutrées. Tout était parfaitement contrôlé, comme dans ces endroits où rien d’imprévu ne
[...]
ТАА МИСЛЕШЕ ДЕКА СУМ СЛАБА… СÈ ДОДЕКА НЕ ПОТПИШАВ.
Пенкалото го допре хартијата. Едно движење. Една линија мастило. И во просторијата… нешто се смени. Невидливо. Но реално. Многу реално. Нотарот ги намести
[...]
ELLE PENSAIT QUE J’ÉTAIS FAIBLE… JUSQU’À CE QUE JE SIGNE.
Le stylo effleura le papier. Un seul geste. Un seul trait d’encre. Et dans la pièce, quelque chose changea. Pas visible. Pas encore.
[...]
Не требаше да застане.
Во таа шума, на нејзини години, не се оди кон непознати звуци. Се оди брзо, се собира што може… и се враќа дома
[...]