ТАА МИСЛЕШЕ ДЕКА ВЕЌЕ ПОБЕДИЛА… СÈ ДОДЕКА НЕ ГО ВКЛУЧИВ ПРОЕКТОРОТ.
Светлината од проекторот ја пресече салата на два дела. Од едната страна — гостите. Од другата… вистината. Насмевката на Стефанија замрзна. Само за
[...]
Авторadmin
ELLE PENSAIT AVOIR GAGNÉ… JUSQU’À CE QUE J’ALLUME L’ÉCRAN.
La lumière du projecteur découpa la pièce en deux. D’un côté, les invités. De l’autre… la vérité. Le sourire de Stéphanie se figea.
[...]
ТОЈ ПОСЕГНА КОН МОЈАТА КОСА… И ЗА ЕДНА СЕКУНДА, МОЕТО МИНАТО СЕ ВРАТИ.
Ресторанот беше полн. Мека светлина. Звук на чаши. Тивки разговори. Сè изгледаше совршено — како место каде ништо непланирано не смее да се
[...]
IL A TENDU LA MAIN VERS MES CHEVEUX… ET EN UNE SECONDE, TOUT MON PASSÉ EST REVENU.
Le restaurant était plein. Lumière douce. Verres qui tintent. Conversations feutrées. Tout était parfaitement contrôlé, comme dans ces endroits où rien d’imprévu ne
[...]
ТАА МИСЛЕШЕ ДЕКА СУМ СЛАБА… СÈ ДОДЕКА НЕ ПОТПИШАВ.
Пенкалото го допре хартијата. Едно движење. Една линија мастило. И во просторијата… нешто се смени. Невидливо. Но реално. Многу реално. Нотарот ги намести
[...]
ELLE PENSAIT QUE J’ÉTAIS FAIBLE… JUSQU’À CE QUE JE SIGNE.
Le stylo effleura le papier. Un seul geste. Un seul trait d’encre. Et dans la pièce, quelque chose changea. Pas visible. Pas encore.
[...]
Не требаше да застане.
Во таа шума, на нејзини години, не се оди кон непознати звуци. Се оди брзо, се собира што може… и се враќа дома
[...]
Мислев дека сум видел сè.
Четириесет години живеам тука. Ги гледав луѓето како доаѓаат и си одат, куќите како стареат, шумата како се менува со секоја сезона. И
[...]
Je pensais avoir tout vu.
Quarante ans dans ce quartier, à regarder les saisons passer, les maisons vieillir, les gens changer… et pourtant, ce matin-là, quelque chose était
[...]
Elle n’aurait pas dû s’arrêter.
Dans cette forêt, à son âge, on ne s’approche pas des bruits inconnus. On marche vite, on ramasse ce qu’on peut… et on
[...]